Monopolizacja

Spadek zysków przybrał tak wielkie rozmiary, że właściciele przedsiębiorstw powstrzymywali się nie tylko od inwestycji, ale ograniczali nakłady na remonty. Trudności występowały szczególnie ostro w małych i średnich zakładach przemysłowych, stanowiących własność pojedynczych kapitalistów. Brak środków na unowocześnianie wytwarzania, przy równoczesnym zamrożeniu kapitałów obrotowych w trudnych do upłynnienia zapasach wyrobów gotowych, powodował, że liczna rzesza przedsiębiorców bądź zamykała fabryki, bądź nawet bankrutowała. W latach kryzysu załamał się m.in. wielki światowy trust zapałczany, a jego twórca i kierownik Ivar Kreuger popełnił samobójstwo. W Stanach Zjednoczonych zbankrutował wielki trust elektryczny braci Insull, w Anglii towarzystwo żeglugowe Royal Maił, we Francji ogłoszono niewypłacalność Citroena. W 1931 r. liczba bankructw w Stanach Zjednoczonych Ameryki wyniosła 28,3 tyś., w Niemczech 13,7 tyś., w Japonii 4,3 tys. Nienadążanie małych i średnich przedsiębiorstw w stale zaostrzającej się walce konkurencyjnej sprzyjało dalszemu rozwojowi różnego rodzaju organizacji monopolistycznych. Z jednej strony wielu kapitalistów widziało w nich jedyną metodę uchronienia się przed stratami i dlatego dążyło do organizacji nowych i uaktywniania istniejących karteli, syndykatów lub trustów. Z drugiej zaś strony, rosła siła istniejących już monopoli, uzależniały one od siebie słabsze ekonomicznie przedsiębiorstwa, które kryzys zmusił do rezygnacji z dotychczasowej samodzielności.
porównanie kredytów mieszkaniowych transport kontenerowy pożyczki chwilówki