Ekonomia - Fabryki i ziemia

Odmienny wpływ załamania na rozmiary produkcji przemysłowej i rolnej wiązał się z istotnymi różnicami w formach własności fabryk i ziemi. Przemysł znajdował się w posiadaniu kapitalistów, dla których jedynym celem wytwarzania były zyski. Jeżeli przedsiębiorstwo przestawało przynosić dochody, zaprzestawano produkcji. Inaczej było w rolnictwie, w którym w skali światowej dominowała własność drobnotowarowa. Tu celem produkcji nie był zysk; chłop uprawiał ziemię, aby zdobyć środki do życia. Dlatego też kwestia dochodowości interesowała go w znacznie mniejszym stopniu niż kapitalistę; orał i siał nawet wtedy, gdy gospodarstwo przynosiło straty, przejawiające się w dekapitalizacji majątku. Nie mógł zaprzestać uprawy roli, gdyż skazywałby się na śmierć głodową, szczególnie w latach kryzysu, gdy bezrobocie w miastach zamykało możliwości szukania pracy w przemyśle. Co więcej, w miarę jak produkcja stawała się mniej opłacalna i przynosiła mniejszy dochód, drobnotowarowy wytwórca starał się wytwarzać większą ilość produktów. Zachowanie takie było tylko pozornie nielogiczne, a nawet absurdalne. W rzeczywistości stanowiło ono próbę obrony osiągniętego poziomu życiowego. Starano się bowiem równoważyć zmniejszenie dochodu, spowodowane spadkiem cen, przez odpowiednie zwiększenie masy towarowej. Tu jednak istniały sprzeczności trudne do rozwiązania w warunkach gospodarki kapitalistycznej. Im bardziej bowiem wzrastała produkcja, tym, automatycznie, bardziej rosła podaż.
firma transportowa oc generali program do fakturowania