Protekcjonizm celny

Protekcjonizm celny naruszał podstawy tradycyjnego międzynarodowego podziału pracy. W krajach, w których wprowadzono wysokie cła. ochronne, powstały warunki rozwijania produkcji, której koszty własne-mogły kształtować się nawet znacznie wyżej niż przeciętne koszty w innych krajach. W warunkach wolnego handlu podobna sytuacja nie byłaby możliwa, gdyż swobodna wymiana powodowała upadek zbyt drogo produkujących fabryk. Drugim ubocznym skutkiem protekcjonizmu był rozwój tendencji autarkicznych. Tradycyjne powiązania handlowe ulegały w latach kryzysu istotnym modyfikacjom. Za pomocą polityki celnej, taryfowej, różnego rodzaju subwencji i dotacji oraz nacisków politycznych poszczególne rządy starały się rozwijać eksport, aby w ten sposób zmniejszyć napięcie kryzysu. Ponieważ podobną politykę prowadziły wszystkie niezależne kraje, efekt jej był mniej niż skromny, wzrastały bowiem tylko koszty wywozu, którymi obarczano całe społeczeństwo. Aktywizacja eksportu dawała rezultaty wtedy, gdy kraje importujące były politycznie lub gospodarczo uzależnione od eksportera. Prowadziło to do przerzucania ciężaru kryzysu na słabszych partnerów, którzy nie mogli bronić własnej wytwórczości odpowiednią polityką celną. W okresie kryzysu wzrosła rola aparatu państwowego w handlu zagranicznym. Bez pomocy władzy państwowej walka o obce rynki zbytu i ochrona własnego rynku były niemożliwe. Dlatego też rządy w coraz większym stopniu ingerowały w sprawy związane z organizacją wymiany zagranicznej.
Rekrutacja OC PZU pisanie pracy doktorskiej